Parę uwag do pewnych komentarzy

Uwielbiam tych ludzików, którzy wydają się znać mnie lepiej niż ja sam siebie. Uwielbiam tych “prawych” i “sytych” swojej “prawości”, którzy z lubością wyzywają mnie od “pedałuw” i którzy nazywają moją orientację aberracją, a sami wchodzą na gejowski blog z taką częstotliwością, jakby sami byli dotknięci tą “aberracją”. Chcecie leczyć innych, to najpierw sami sobie idźcie na tę “terapię”, która z leczeniem nie ma nic wspólnego. A potem wpadnijcie w poczucie winy i najczarniejszą depresję, nie wiedząc tak naprawdę, po co wam to było. Zasypcie swoje pragnienie szczęścia jego substytutem. Udawajcie, że jesteście hetero, poznajcie jakąś kobietę, ożeńcie się z nią, miejcie nawet dzieci, tłumcie w sobie pragnienie faceta, by za 5-10 lat wylądować w darkroomie z czyimś członkiem w ustach lub gdzie indziej. Zależy, gdzie lubicie go mieć. A potem stańcie przed żoną i dziećmi i powiedzcie im, że tak naprawdę wolicie facetów i patrzcie, jak im i sobie chrzanicie życie tym, że żyliście w ciągłym kłamstwie i ułudzie. Fajna perspektywa, no nie? Tak więc z całym szacunkiem: odwalcie się od mojego życia, bo ja się do waszego nie wtrącam. Nie mówię wam, do jakiego kościoła macie chodzić ani jak uprawiać seks i w jakiej pozycji. Nie wyznaczam wam szkół, do jakich macie chodzić, jakie podjąć studia i życiowe decyzje. Nie mówię wam, jak wychowywać dzieci, bo nic mi do tego.

A teraz czas na ładnych panów. Tak dla odstresowania się.