Bezkres ludzkiej głupoty…

To ciekawe, jak ludzie potrafią być głupi i tak głupio wpaść. Miałem ostatnio dość ciekawy pod tym względem przypadek w pracy. Otóż znajoma zadzwoniła do mnie w poniedziałek i zaczęła jęczeć mi przez telefon, żebym za nią wziął nockę w piątek, bo ona w sobotę jedzie na urlop i nie będzie miała czasu na to, żeby się porządnie spakować. Po długich oporach z mojej strony w końcu się zgodziłem (a niech jej będzie, nie chcę być niekoleżeński, etc. chociaż wychodziło na to, że przez to w sumie będę miał 3 nocki pod rząd po 12 godzin, co mi było wybitnie nie na rękę). W piątek kierownik wpadł spontanicznie na pomysł, żeby zorganizować taką zakładową imprezę na działce u jednego z pracowników. Co się okazało. Znajoma, która tak mi jęczała przez telefon, że się nie wyrobi z pakowaniem, okazała się być tak kompletną idiotką, że przyjęła zaproszenie na imprezę, co więcej: siedziała na niej do samego rana. Nie pomyślała, że przecież ktoś siedzi za nią na nocce (w tym przypadku ja) i w dobrym tonie byłoby odmówienie przez nią zaproszenia na imprezę, skoro była tak zajęta pakowaniem. Lepiej na zdrowie wyszłoby jej, gdyby po prostu przyszła normalnie do pracy. A tak biedna odchorowywała imprezę przez co najmniej pół dnia zanim wyjechała na urlop. Cierp, ciało, co żeś chciało! Inną konsekwencją jej głupoty jest całkowita utrata mojego zaufania. Nie będzie już mogła liczyć na jakąkolwiek pomoc z mojej strony. O zamianie ze mną niech już nawet nie myśli.

Wiem, że to okrutne z mojej strony obgadywanie koleżanki z pracy Ale nie mogłem się powstrzymać i musiałem się z Wami tym podzielić. Dla mnie to po prostu komiczny przypadek. Wtedy byłem wnerwiony,  teraz mnie to po prostu śmieszy.

No dobra: a teraz ładny pan.