Czytelnicy

Zauważyłem, że coraz więcej osób czyta mojego bloga, a co więcej, ta moja pisanina im się podoba. Bardzo mnie to cieszy i motywuje do dalszego stukania w klawiaturę. To jest dla mnie bardzo ważne. Przynajmniej wiem, że mój styl pisania jest ciekawy i że zaglądacie tu nie tylko dlatego, że są tu fotki ładnych panów. Widzę, że czytacie notki, co widać w komentarzach. Zależy mi na tym, aby to co piszę miało ręce i nogi, żeby miały w miarę przyzwoitą jakość. I chyba mi się to udaje.

Nie chcę, żebyście pomyśleli sobie, że ja się tu przechwalam czy coś. Po prostu cieszę się, że moje teksty Wam się podobają. I tyle. Oki, koniec z tym samozadowoleniem.

Dzisiaj wróciłem z nocki. Po prysznicu, a przed zaśnięciem poczytałem trochę “Radość seksu gejowskiego”. Poczytałem trochę na temat całowania i czatów. Dość przyjemna lektura, szczególnie jeśli chodzi o temat pocałunków. Można się rozmarzyć. Ale na marzeniach nie powinno się kończyć, bo powinienem sobie kogoś znaleźć, kogo warto całować. Marzenia są tylko marzeniami. Mogą jedynie stymulować, ale nie są one faktami w tym sensie, że marzenie o całowaniu się z kimś nie jest całowaniem się z kimś w ścisłym tego słowa znaczeniu. Co mi z tego, że podnieci mnie myśl o całowaniu się z kimś, skoro tego pocałunku nie poczuję? Można powiedzieć, że żyję marzeniami i oczekiwaniem, że nie potrafię przeżywać danego faktu. I to mnie martwi, że bardziej cenię samo czekanie niż samo wydarzenie.

No dobra, czas na ładnego pana.